ต้อนรับวันแม่...รักแม่นะ

หมายเหตุ..ก่อนที่จะอ่านไดโปรดเลื่อนลงไปกดปุ่มpalyที่ตัวเล่นเพลงก่อนนะคะจะได้มีอารมณ์ในกานอ่านหน่อยเพราะเพลงมันไม่รันให้อ่ะคะ ถ้าใครรันก็ไม่ต้องเลื่อนน้าคะ ก๊ากกก โปรดอ่านอีกครั้งหนึ่ง อิอิ

เนื่องจาก มิ้งได้มีโอกาสอ่านหนังสือที่มาส่งของในร้านเรื่อง คนรักแม่...

เป็นหนังสือที่ดีมากอ่านแล้วซึ่ง...เลยหยิบมาอ่านก่อนที่ลูกค้าจะได้อ่านและซื้อไป

เลยนำบทความดีๆที่มิ้งคิดว่าดี(ความจริงก็ดีหมด)มาให้อ่านกันค่ะ...

--------------------------------------------------

มีเรื่องเล่าว่า แม่ผู้เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่ง เป็นที่รำคาญใจของลูกชายมากเหลือเกินแต่ไม่รู้จะเอาแม่ไปฝากใครเลี้ยงแทนเพราะสมัยนั้นยังไม่มีสถานสงเคราะห์คนชรา จึงตัดสินใจแบกแม่ไปปล่อยป่า ตามยถากรรม...แม่ไม่วอนขออะไร ไม่ถามไม่ว่าอะไร ตั้งใจหักกิ่งไม้ตามทางเดินเรื่อยไป จนเข้าป่าไปจนลึก ไกลมากแล้ว ลูกชายจึงวางแม่ลงบนโขดหินแล้วหันหลังเดินทางกลับ ตอนนั้นเอง แม่ตะโกนตามหลังลูกไปว่า

"ลูกเอ๋ย เดินตามรอยที่แม่หักกิ่งไม้ไว้นะจะได้ไม่หลงทาง"

---------------------------------------------------

จากผู้ชายคนหนึ่งสื่อถึงแม่ แม้อยู่ห่างไกลกัน

อดีต ในความคิดของแม่

เราอาจจะเคยออกไปเล่นน้ำฝนหน้าบ้านกับเพื่อนๆในวันที่ฝนตกหนักอย่างสนุกสนาน แต่ยังไงซะก็ยังสนุกไม่เต็มที่หรอกเพราะแม่ะออกมาเรียกให้เข้าบ้านไปอาบน้ำด้วยความเป้นห่วงกลัวเราจะเป็นไข้ไม่สบาย หรือแม้แต่ในตอนที่เราออกไปปั่นจักรยานเล่นกับเพื่อนๆแวะเก็บมะม่วงที่ย้อยออกมานอกรั้วบ้านคนอื่นในวันที่แดดเปรี้ยงๆ ก่อนทะยานหนีอย่างสนุกสนานเมื่อมีเสียงเจ้าของบ้านดังออกมา แม่จะพูดบอกด้วยความห่วงใยเสมอในเวลาที่เราเข้าบ้านว่า ออกไปตากแดดมากๆระวังจะเป็นหวัดแดดทุกคำของแม่มีแต่ความห่วงใย แม้แต่ระอองฝนแม่ยังปกป้องไม่ให้โดนเรา

แต่ ปัจจุบันในความคิดของลูก

ผม เป็นห่วงแม่ไม่ต่างไปจากที่แม่เป็นห่วงผมหรอกนะ เพราะฉะนั้นเวลาที่ฝนตกแม่ก็ไม่ต้องออกไปเก็บผ้าหรอก ถ้าไม่มีคนเก็บก็ปล่อยให้มันเปียกไปพอแดดออกใหม่ผ้ามันก็จะแห้งเอง หรือถ้าแม่ทนไม่ได้ ก็เก็ยแต่ผ้า อย่าไปยกราวเหล็ก มันหนักแม่จะได้ไม่ปวดหลัง

--------------------------------------------------------------

และที่อ่านได้จากใจของมิ้งที่เคยสำพัสกับตัวเอง

เราสามารถบอกว่ารักแม่ต่อหน้าใครต่อใครที่เรารู้จัก แต่เราไม่เคยบอกแม่เลยซักครั้งเป็นเพราะอะไรกันน้า..?

ทำไมกับแฟน เราถึงบอกรักเขาได้เป็นร้อยเป็นพันครั้งโดยไม่อายเลย แต่ทำไมกับแม่ถึงอาย? ทั้งๆที่แม่ก็เจอหน้ากันมาตั้งแต่เกิดกลับอายที่จะบอกรักแต่กับคนที่พึ่งคบกันกลับบอกได้แบบไม่รู้สึกอายซักนิดเพราะอะไร?

สำหรับคนที่อกหัก ท้อแท้...และสิ้นหวัง(ให้เพื่อนรัก)และทุกคนที่มีอาการแบบนี้

ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย เขาคนนั้นที่ทิ้งเราไปเคยคิดไม๊ว่า

ถ้าคนเขารักจริง เขาจะทิ้งไม๊คะ?

แล้วคิดถึงคนที่อยู่ข้างหลังบ้างรึเปล่าถ้าเกิดว่าเราเสียใจคนที่เจ้บมากกว่าเราคือแม่...

ที่คอยเฝ้าดูเราอยู่ห่างๆ..เป็นห่วงตลอดเวลา

แล้วทำไมต้องไปแคร์กับคนที่ทิ้งเราไปด้วย

ตอนเกิดมา เขาหรือเธอเดินจูงมือกันออกมารึ..ก็เปล่านิแล้วทำไม...

จะต้องเสียน้ำตาให้กับคนที่เขาทิ้งเราไปแล้วทำให้เจ็บด้วย

อย่าทำให้แม่เสียน้ำตาและเป็นห่วงเลยค่ะตอนนี้ก็โตๆกันแล้วไม่งั้นคงไม่รักใคร

ทำหน้าที่ของลูกให้ดีเท่าที่แม่ทำให้ แม่อาจจะไม่หวังอะไรจากเราแต่เราหวังที่จะให้แม่อยู่แล้วใช่ไม๊คะ...

อย่าทำให้เวลาที่เหลืออยู่ระหว่างเรากับแม่หมดไปด้วยคาบน้ำตาของบุคคลที่สามที่เราแคดึงเขา

เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต...ก็แค่นั้น

ทำเวลาที่ยังเหลืออยู่ให้ดีที่สุด แล้วก็จะสุขที่สุดในชีวิต

เวลาร้องไห้เขาหรือเธอ ก็ไม่เห็น เสียใจเขาหรือเธอก็ไม่เห็น คนที่เห็นคือใคร?...

คนที่ควรจะเป็นห่วงกลับไม่เป็นห่วง

คนที่ควรจะคิดถึง กลับไม่คิดถึง

คนที่รักควรรักมากที่สุด กลับไม่รักมากที่สุด

กลับไปทำให้กับใคก็ไม่รู้ที่เราพึ่งรู้จักได้ไม่กี่วัน กี่เดือน กี่ปี แต่คนที่รุ้จักกันมาทั้งชีวิต

กลับทิ้งขว้างเป็นของตายที่เราจะเห็นค่าเมื่อยามเราท้อเท่านั้น....

ความในใจที่อยากจะบอกแม่...

แม่...นู๋น้อยใจมะวานกะทะเลาะกะแม่ แม่จ๋า...นู๋เป็นเด็กดีที่สุดแล้ว บางครั้งนู๋ก็รู้สึกท้อนะแม่ที่บางทีนู๋กลับมาจากที่ทำงานแล้วหนูกะต้องมาเจอแม่ทะเลาะกะลุง(พ่อเลี้ยง)หรือบางทีแม่ก็บ่นเรื่องที่ไม่น่าบ่นแต่หนูรู้ว่าแปปเดียวเดี๋ยวแม่ก็หายบ่นแต่บางทีหนูฟังจนเหนื่อยเลยแม่...หนูอยากให้แม่เลิกกะลุงแต่หนูรู้ว่ามันทำยาก นู๋อิจฉาเจ๊เมย์(พี่สาว)ที่ได้ออกไปอยู่ข้างนอก เพราะปัญหาบางอย่างที่เจ๊เมย์ต้องเผชิญก็เหลือนู๋คนเดียวที่ต้องรับ แม่ไม่ค่อยจะบ่นเจ๊เมย์เท่าไรเวลาที่เจ๊เมย์ทำผิดแม่ปล่อยอ่ะ แต่ทีกับหนูแม่กะบ่นอ่ะบางทีมันน้อยใจนะแม่ เวลาเจ๊เมย์กลับมาบ้านหนูเข้าใจว่าแม่กะต้องเอาใจอย่างนู้นอย่างนี้เรื่องนี้ไม่น้อยใจนะแม่แต่ไอ้ที่น้อยใจกะคือแม่ตามใจเจ๊เมย์ทุกอย่างแต่ในอย่างที่หนูอยากทำหนูไม่ได้ทำแต่เจ๊เมย์ได้ทำ มันหลายเรื่องจนอดน้อยใจไม่ได้ แต่หนูเข้าใจนะแม่มันก็แค่อารมณ์น้อยใจเฉยๆ อยากให้แม่ปล่อยหนูบ้าง หนูเดินตามกรอบที่แม่ขีดไว้ให้จนบางครั้งมันอดท้อไม่ได้...รู้ว่าแม่ให้สิ่งที่ดีแต่แม่คิดไม๊ว่าบางทีหนูทำไม่ได้..หนูต้องโกหกเพื่อที่จะได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนทั้งๆที่มันนานๆทีหนูไม่ได้เที่ยวทุกวันนิแม่ ที่นู๋ต้องโกหกเพราะว่าถ้าขอแม่ก็ไม่ให้ไปอยู่ดี แล้วจะให้ทำยังไงนอจากโกหก พอโกหกแม่ก็ไม่รู้แล้วแม่ก็สบายใจว่าลูกคนนี้ไม่เที่ยวเลย...แต่แม่รู้ไม๊ว่าทุกครั้งที่ทำก็ไม่สบายใจเลยกลัวแม่จับได้...ใครที่โดนโกหกก็จะต้องเสียความรู้สึกใช่ไม๊แม่ แต่ก็ต้องทำเพราะไม่ทำแบบนี้แม่ก็ไม่ให้อยู่ดี...แม่ต้องไม่เอานู๋ไปเปรียบกับเจ๊เมย์นะ อย่าคิดว่าบางอย่างที่เจ๊เมย์ทำไม่ได้แล้วนู๋เองก็จะทำไม่ได้...มันคนละคนกันนะแม่...อยากให้แม่รู้ว่าบางครั้งหนูก็น้อยใจเป็นเหมือนกันไม่ได้เป็นคนไม่มีความรู้สึกนิ...แต่อะไรที่แม่มีความสุขแม่ทำเถอะ แม่อยากให้หนูเดินทางไหนหนูก็จะไปทางนั้นเพราะมันเป็นทางที่ดี จะทำจนกว่าแม่จะพอใจเพราะทางที่แม่ขีดให้เดินมันคืออนาคตของหนูทั้งนั้น ขอบคุณที่แม่มาเป็นแม่หนู...รักแม่มากถึงแม้ไม่เคยบอกแม่ตรงๆถึงหนูไม่มีพ่อ แต่แม่ก็ดูแลหนูคนเดียวได้ไม่อยากได้พ่อใหม่หรอกแม่หนูมีแม่คนเดียวพอแล้ว...

หนูรักแม่นะ...

><><><><><><><><><><><><><

ถึง...ทุกๆคนที่สูญเสียแม่

แม่ไม่ได้ไปไหนหรอกค่ะ แม่ยังอยู่กับเราอยู่ข้างๆคอยดูแลเราเสมอ..แม่จะคอยเป็นแรงพลักดันให้เราสู้ต่อไป

มิ้งกะคิดเอาเองว่าถ้าเกิดแม่ยังอยู่ต่อไปได้เค้าก็ต้องรักเราเหมือนเดิม ทำเวลาที่เหลืออยู่ให้ดีที่สุด

ชีวิตคนเราสั้นนะคะ...เพราะฉะนั้นอยากทำอะไรก็ต้องรีบทำ..ไม่มีความแน่นอนบนว่าคว่าแน่นอน...

ถึงไม่มีแม่แต่เราก็ต้องเดินต่อไป...เดินต่อไปเพื่อวันข้างหน้าชีวิตต้องก้าวต่อไป

แม่ก็คงจะคอยปกป้องดูแลเราตลอดกาลเหมือนกันค่ะ....

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ปอ....

อัพความในใจเป่า ต่อจากมิ้งได้น้า อิอิ

ได้ระบายไปหน่อยก็ค่อยโล่งว่ะ...ทะเลาะกะแม่ยังไม่ได้คุยกะแม่เลยปอ...

ไม่รู้ทามไงแล้ว...เห้อกับเรื่องไม่เป็นเรื่องแท้ๆไม่เข้าใจเลยอ่า

วันนี้กะรักปอต่อไป ไอ้เพื่อนร้ากกกก

รักแกนะโว๊ย....

และมิ้ง...ก็รักพี่ๆทุกคนด้วย

มิ้งรักทุกๆคน

ก๊ากกกกกก!!!!

(เดี๋ยวเค้าไม่รู้ว่าเป็นมิ้ง 55+)


 

     Share

<< --แสงไฟในเศษฟืน- ---เวลา..ไม่เคยพอ-- >>

Posted on Mon 6 Aug 2007 10:23

 

A wonderful job. Super helpful intoimafron.
Mahendra   
Sun 8 Dec 2013 6:33 [2]
 

Thanks for the insithg. It brings light into the dark!
Lhauekhytha   
Sat 7 Dec 2013 23:07 [1]
 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 

 

เนื่องจากมีโอกาสได้อัพเรยอัพซะเรย
ถ้าไม่ออกตามหาแล้วใครจะหา ก๊ากกกก
--tag + เทอคือเหตุผล--
ระยะทางไม่ได้ทำให้กลัว กลัวระยะห่างของใจมากกว่า
--เวลา..ไม่เคยพอ--
ต้อนรับวันแม่...รักแม่นะ
--แสงไฟในเศษฟืน- -
--Say I love you again--
--อยากฟังคำว่ารัก--
วันนี้เจ้าของไดเศร้า
--ใครคือคนนั้น--

   พี่เวท
พี่เอ๋คนสวย
พี่ทอมมัส
พี่แฟรงค์
พี่เปิ้ลคนสวย
พี่อีฟคนสวย
พี่ปิงคนน่ารัก