--แสงไฟในเศษฟืน- -

ซาหวัดดีค่ะไดอารี่ที่อัพ

ขอโทดทีน่ะมิ๊ง พอดี วันนี้ปอมีเรื่องที่น่าอัพมากมาย

ที่พี่คนนึงส่งเมลมาให้ปอแป้งอ่าน ปอแป้งก้อไม่รู้จะทามงาย

งายก้อขอให้ทุกคนช่วยๆกันด้วยน่ะค่ะ

สำหรับคนที่หมดหวัง หรือยอมแพ้

อ่านเรื่องราวต่อไปนี้ แล้วคิดใหม่น่ะค่ะว่า

เราคนนึงปัญหาก้อไม่หนักหนา ถ้าเทียบกับยายคนนี้แล้ว

ฉนั้นจงอย่ายอมแพ้กับปัญหาที่เกิดขึ้นน่ะค่ะ

ลุกขึ้นสู้ไปพร้อมๆกัน

 

 

 

 

แสงไฟในเศษฟืน::ถ้าเราพอจะช่วยได้..ยาย..รอ...

คำสอนของยายทอง  ขอปล้องกลาง

 ชีวิตหญิงชราวัย 81 ปี ที่ต่อสู้ชีวิต  ด้วยการ  "ขายเศษฟืน"

ยายทอง คือยายที่มีคนนึงไปถ่ายทำชีวิตของยาย เรื่อง  แสงไฟในเศษฟืน

 แสงไฟในเศษฟืน

 

แล้วได้รับรู้ว่าชิวิตของยายนั้นต้องอยู่อย่างลำบากในเพิงสังกะสีเก่าๆ

ไม่ต่างจากกองขยะ ที่ทั้งอุดอู้ เหม็น สกปรก  และไม่สามารถกันแดดฝนอะไรได้เลย

 

 

 

 แสงไฟในเศษฟืน

 

ยายต้องเดินเท้าหลายกิโลพร้อมกับกระสอบฟืน   ขวดน้ำเก่าๆ  และร่มคันหนึ่ง

ใช้พยุงตัวเองมาเรื่อยๆให้ถึงหน้าโรงเรียนบุญวัฒนาเพื่อขอขึ้นรถโดยสาร

(ที่บางคันจอดรับ และบางคันก็ไม่ให้ยายขึ้น) เพื่อ ไปยังหน้าร้านทอง

สามแยกตลาดแม่กิมเฮง

 

 

 

 แสงไฟในเศษฟืน

 

 

"1  บาท เศษไม้ขอแลกเศษเงิน  ขอบคุณลูกหลาน..ที่ช่วยต่อชีวิตให้ยาย"

 

ประโยคหนึ่งในเศษกระดาษเก่ายับที่วางอยู่หน้ากองฟืน

ได้คนขับสามล้อแถวนั้นเขียนทิ้งไว้ให้

เผื่อว่าคนที่ผ่านไปมาจะได้เห็นว่า

 แสงไฟในเศษฟืน

 

 

ที่มุมเสาไฟฟ้านั้นมีอีกชีวิตที่รอคนเมตตา

ซึ่งความจริงนั้นบางวันยาย...

อาจได้แค่คนที่หยุดมองอย่างสงสัยแต่ก็ไม่มีใครสนใจจะซื้อเศษไม้ไร้ค่านั้นเลย

สั ก ค น เ ดี  

 แสงไฟในเศษฟืน

บางคนอาจจะเห็นคนแก่คนหนึ่ง ที่ไม่มีค่าอะไรเลย  นั่งอาศัยเงาจากเสาไฟฟ้า

เพื่อขายของบางอย่าง  ที่คนสมัยนี้เค้าไม่ได้ต้องการแล้ว

แต่ "ฟืน" มันก็เป็นเหมือนความหวังเดียวที่ยายมี

ทางออกเดียวที่ยายเห็น

จากดวงตาที่พร่ามัวเกือบบอดด้วยโรคชรา

และหูที่ตึงจนเกือบไม่ได้ยินแล้ว...

...

ทุกวันนี้ยายคงจะมีความหวังน้อยนิด

แต่ก้อช่วยให้ยายเข้มแข็ง ถึงเศษเงิน 1 บาท

ก้อมีค่ามากที่สุดสำหรับยาย และอยู่รอดได้

แต่ถ้าวันนึง ยายจากไปจากโลกใบนี้

แต่ก้อยังคงเป็น ประสบการณ์ที่เราได้เคยเรียนรู้

และขอให้ทุกคนที่มีปัญหาใดใดก้อตาม

จงก้าวหน้าและสู้ต่อไป

 แสงไฟในเศษฟืน

 

 

ขอบคุณน่ะค่ะสำหรับ ข้อความดีดีที่เมลส่งมาให้อ่าน

+++++++++++++++++

เด๋วให้มิ๊งอัพต่อน่ะ

บะบาย

 

 

 

 


 


     Share

<< --Say I love you again--ต้อนรับวันแม่...รักแม่นะ >>

Posted on Sun 5 Aug 2007 3:07

 

That's a sensible answer to a chalgenling question
Cleyton   
Sat 6 Jul 2013 10:53 [2]
 

เศร้าจังเลยวันนี้ แต่มันก้อทำให้เราฮึดสู้และได้เติมกำลังใจให้ตัวเองนะครับ สู้ๆ นะครับปอแป๋ง
ศิวา   
Sun 5 Aug 2007 12:58 [1]

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 

 

ถ้าไม่ออกตามหาแล้วใครจะหา ก๊ากกกก
--tag + เทอคือเหตุผล--
ระยะทางไม่ได้ทำให้กลัว กลัวระยะห่างของใจมากกว่า
--เวลา..ไม่เคยพอ--
ต้อนรับวันแม่...รักแม่นะ
--แสงไฟในเศษฟืน- -
--Say I love you again--
--อยากฟังคำว่ารัก--
วันนี้เจ้าของไดเศร้า
--ใครคือคนนั้น--
--หวาน--

   พี่เวท
พี่เอ๋คนสวย
พี่ทอมมัส
พี่แฟรงค์
พี่เปิ้ลคนสวย
พี่อีฟคนสวย
พี่ปิงคนน่ารัก